အတိတ္ညေနခင္းေလး
ညေနခင္းေရာက္တုိင္း
ငွက္ကေလးေတြ
ေတးသီခ်င္းသီရင္း
အိပ္တန္း၀င္ခ်ိန္
အသိုက္အသီးသီးထံ
ေပ်ာ္ရြင္စြာ
ျမဴးတူး ပ်ံသြားခ်ိန္။
လြယ္အိတ္ကေလးလြယ္ျပီး
ငါၾကိဳက္တတ္တဲ့
ညေနေစာငး္သီခ်င္းေလး
ေပ်ာ္ရြင္စြာ ဆုိရင္း
အေမ့လက္ကိုတြဲျပီး
ဘယ္မွာမွန္းမသိတဲ့
တညတာ
အိပ္စက္ နားခုိရမယ့္ေနရာကို
ငါရွာေဖြခဲ့ရတယ္။
ပူပင္စရာနဲ႔
မဆုိင္တဲ့
အရြယ္ကထဲက
အေမ ဘယ္မွာ
အမ ဘယ္မွာ
ေမာင္ေလး ဘယ္မွာ
ဘယ္သူနဲ႔
ဘယ္ေနရာမွာ
အိပ္ရလဲဆုိတာကို
ငါေတြးရင္း ပူတတ္ခဲ့တယ္။
ညေနခင္းတုိင္းဟာ
ငါခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔
ကြဲကြာေစတယ္လို႔
သိတဲ့အခ်ိန္မွာ
ညေနခင္းေတြကို
ငါမုန္းတီးတတ္လာတယ္။
ဒီလိုနဲ႔
ၾကင္နာတတ္သူေတြရဲ့
ရင္ခြင္ထဲမွာ
ညအိပ္ရာ၀င္
ပံုျပင္မ်ား
နားေထာင္ရင္း
ငါအိပ္ေပ်ာ္တတ္ခဲ့တယ္။
ဒါေပမဲ့
ငါခ်စ္တဲ့ ေမေမရဲ့
ပံုျပင္မ်ားကို
နားေထာင္ရင္း
အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်င္တဲ့
ဆႏၵကိုေတာ့
ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တ္ေနဆဲေပါ့္။
ငါ့မိသားစု
ျဖိဳခြဲသူဟာ
လွပတဲ့
ညေနခင္း မဟုတ္
ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့
လူတစုလုိ႔
သိရတဲ့အခ်ိန္။
ညေနခင္းတုိင္း
လွပေစဖုိ႔
ငါပခံုးလြဲ
တာ၀န္ယူလိုက္တဲ့အခ်ိန္ပါပဲ။
_________________
ဖိုးထူးထူး ထူးဘီ
0 comments:
Post a Comment